han ne demek?

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

han, Türklerin en büyük başbuğu, Afrasyab oğullarına verilen ungun

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. tar. 1. Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen unvan. 2. Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan unvan: Kırım hanları. Altın Ordu hanları.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. esk. 1. Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı: ?Bir handa, yorgun argın tatlı bir uykudaydık.? -F. N. Çamlıbel. 2. Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı: ?Ömer Abit hanında bir yazıhane kiralanmış, aylıkla bir otomobil tutulmuştu.? -E. E. Talu.

Türkçe

Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü

(Mimarlık) Eskiden kent ve kasabalarda ya da önemli kavşak noktalarında, yolcuların hayvanları ile birlikte konakladıkları, içinde ahırları, yatacak odaları bulunan yapı. Ay. bk. kervansaray.

Türkçe

Tarih Terimleri Sözlüğü

1-Türk hükümdarlarına özgü bir san: Sultan Selim Han gibi. 2-Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan san. 3-Konaklama yeri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ekin biçilirken tarlanın bölündüğü küçük parçalar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kısa zaman, an.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Dükkân. 2. At, eşek gibi hayvanların yattığı yer.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Far. hân) han

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< Far. hân: han; şark tipi otel; bir bahçe etrafını çeviren dükkanlardan meydana gelmiş çarşı. || han evleri: malikâne

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dükkan

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Konak, han

Türkçe

Osmanlıca

eski zaman oteli.

Türkçe

Osmanlıca

f. Okuyan, okuyucu, çağıran manasına gelir. Meselâ: Duâ-hân $ : (Niyaz ve tazarrukârane bir tezellül ile) duâ okuyan

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

öz. a. Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Muş ili, Bulanık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Şanlıurfa ili, Ceylânpınar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Osmanlıca

f. Okuyan, okuyucu, çağıran manasına gelir. Meselâ: Duâ-hân : (Niyaz ve tazarrukârane bir tezellül ile) duâ okuyan.

Türkçe

Osmanlıca

hükümdar.

İngilizce

1. khan (a title applied to the Ottoman sultans and certain other rulers).

İngilizce

(N.)
inn, hostel, caravanserai, khan, road house, hostelry, rest house

İngilizce

inn; caravanserai; large commercial building

Almanca

s Gasthaus, e Herberge.

Almanca

Herberge [die]

Almanca

1. Gasthaus, Herberge 2. Herrscher, Khan

Fransızca

kan [le]; auberge [la], hôtellerie [la]

Arnavutça

1. bujtinë
2. kan
3. karavansaraj

Kazakça

kerwen saray

Kazakça

patşa

Kazakça

xan

İngilizce

n. ancient Chinese dynasty that ruled continually from 206 B.C to 220 A.D. who unified and expanded the boundaries of China and promoted literature and arts; Chinese people in general; river in central China; collective name for ideographs developed in China (used by the Chinese, Japanes and Korean); family name; female first name

Türkçe

sahip olmak